PUSHIMET E NJË NJERIU SERIOZ

E Enjte, 26 Prill 2018 11:54

Tregim nga Mehmet ELEZI


Te bari në taracën e hotelit takova pas shumë vjetësh një shok gjimnazi, që ulej gjithherë në bankën e fundit, duke vëzhguar me sy vezullues, dhe për këtë arsye i thoshnim Xixa. M’u duk pak i hutuar. Më pyeti ç’thonë vajzat, megjithëse e sqarova se kam dy djem. Për time shoqe, që quhet Mira, thoshte Fatmira, një herë tha Fatbardha. Ngatërronte shumëçka të sotme por, siç e dëshmoi fill pas, të djeshmet i kujtonte përnjëmend xixë. Ndërsa e ngacmoja me historitë e rinisë, që po na gjallëronin të dyve, vura re se nga tryeza përballë na ndiqte me vemendje dikush. Një zeshkan fytyrëgjerë, me mustaqe vesh në vesh, fliste e qeshte me zë të lartë me shokët, pa harruar me kthye sytë rregullisht prej nesh. Në një hop qetësie, përshëndeti me krye. Me çka merresh tashti?-Bën turshi, u përgjigj shoku im i gjimnazit. I zënë disi tradhmend prej përgjigjes, mustaqoshi shkundi cigaren dhe shqiptoi qetazi:-Zotni, nuk mendoj se është rasti me u shpotitë. Unë di me kë po flas. Me një intelektual, që shkruan libra. U ndie përplasja e dallgëve në breg.-Për librat e kam fjalën edhe unë, ia ktheu Xixa me një kthjelltësi të habitshme. Sot është vështirë me botue, duhen pare. Kush ka pare, nuk e rruan për librat. Kush merret me librat, s’ka pare. Ky shkruan dhe i le palë në kompjuter. Domethënë librat i shti turshi. Mustaqoshit i vezulluan sytë. Mund të rri dy minuta me ju? U lypi leje shokëve dhe afroi ulësen.-Edhe unë të njoh ty, i tha shoku im i gjimnazit. Zeshkani filloi me tërheqë me dhëmbë një cigare nga paketa, duke këqyrur përnën vetulla.Të njoh qysh në qytetin B. Ke pasur një barakë të vogël Riparim këpucësh te kthesa, ku mbaronte Rruga e Blinave. Edhe mustaqe ke pasur, por i mbaje të vogla. Të kritikonin nëpër mbledhje, të detyronin me i rrumcallë. Ke pasur një dhëmb të rënë përpara, thoshin s’e ve qëllimisht. Por hakun ta jepnin të tërë. Mustaqja është mjeshtër, thoshin. Ta bën këpucën të re, edhe në ia çofsh të rrenuar, si spec të kalbur. Mustaqoshi dëgjonte i shtangur. Po befasohesha edhe unë me imtësitë që rendiste me saktësi Xixa.-Ke pasur edhe një huq. Unë të mbaj mend pikërisht prej atij huqi.-Huq? Unë jam njeri serioz, s’pija kurrë në orar të punës.-Ka edhe huqe të tjera, përveç pijes. -As me femra s’merresha.Prit, kam qenë futbollist me të rinjtë e qytetit, kishim ardhur për ndeshje. Qyteti juaj përmendej për vajza të bukura. U veshëm e u pispillosëm si garipa për xhiron e fundjavës. Duke u tundur shetitores e duke kullotur sytë, më lëviz taka e këpucës, e ndiej se po shkoqet. Vetëm ato këpucë kisha. Pyes dikë dhe turrem te ti. Eja pas një ore, the. Ç’ne pas një ore usta, një gozhdë të shkretë ke me ngulë. Punën time e di vetë, jam njeri serioz unë, i kam caktuar orar burrit të botës. Vijove me i mëshue shollës me çekiç. Mund të më bësh nder, nuk jam i këtushëm, kemi ardhur për ndeshjen e do të largohem me ekipin. Tashti ndryshon puna, the, ç’numër e ke këmbën? Prit, mbath këtë, është e dikujt që ia kam ndrequr, qenka njësoj si jotja (asokohe një model këpucësh kishte për të tërë). Ik bëj qejf tashti, pse me pritë kot këtu në një këmbë, si rosak? Pas një ore e ke gati. Apo ke takim me ndonjë vajzë? S’erdha pas një ore, erdha pas tri orësh. Ma mbarove takën, usta? Ulu pak, s’ta kam marrë ende në dorë, ta mbaroj fill. Sa të përcjell këtë shokun, s’po ia gjej këpucën, ia kam ndrequr qysh pardje. I përmbyse të gjitha, kot, e fsheh qoftëlargu! Çove kryet duke sharë nëpër dhëmbë, pastaj i mëshove ballit. Jam bërë kungull fare, i ke ti këpucët e këtij, hë, rrinte mirë? Urdhëro, të re flakë ta kam bërë, i the tjetrit. Ndërsa ti, ulu këtu. Erdhi ora me e mbyllë, por pa ta bërë edhe ty si të re, nuk shkulem. Jam njeri serioz unë. Si t’u dukën vajzat e qytetit tonë?-Kështu bëje shpesh, vijoi Xixa. Jepi njërit këpucën e ndrequr të tjetrit, mbathe, shko bëj pazarin, mos humb kohë kot. Eja në orën kaq dhe merr tënden!Edhe miqtë e tij të tryezës po qeshnin me lot. Mustaqoshi i zeshkët tundi kryet.-Me burrat mbase, tha. Me gratë kurrë. Kam qenë njeri serioz unë.Vijuan mahitë. Edhe shokët e tij të tryezës shtuan ndonjë ndodhizë të ngjashme. -Tash dëgjo, u kthye nga unë mustaqoshi i zeshkët. Shkruaj një libër. Një pëllëmbë të trashë shkruaje, jo dosido për kalamaj. Ta paguaj unë botimin, kokërr në kokërr. Domethënë ta sponsorizoj. E di ku më gjen? Atje ku shiten këpucë të përdorura, i ndreq vetë, kam edhe punëtorë, i bëj dritë, këpucë për dhëndërr i bëj. Ja kartvizita. E bëj me zemër, jam njeri serioz unë, s’kam nevojë për kurrkënd, kam firmën time. Ah, po, një nder dua prej teje. Kur të dalë, dua një libër me nënshkrimin tënd. Ta mbaj në zyrë, t’ua tregoj të gjithëve. Tashti më falni, ju preva kuvendin, birrat i keni prej meje.Tërhoqi ulësen te tryeza e miqve të vet, ktheu kryet kah deti dhe ma shkeli syrin:-Perëndim i bukur, apo jo?

2017

Lini komentin tuaj!

Fyerjet dhe përdorimi i fjalëve banale, do të pasoj me fshirjen e komentit tuaj.

Lajmet e fundit

Kush është shqiptari që u vra mbrëmë në Greqi

Aktualitet

Kush është shqiptari që u vra mbrëmë në Greqi

Një shqiptar ka mbetur i vrarë mbrëmjen e kësaj të mërkure në Greqinë fqinje. Ai u ekzekutua me një plumb në kokë, rreth orës 22:40, gjatë kohës që ndodhej i ulur në një...

Sytë tregojnë sa të stresuar jeni

Lifestyle

Sytë tregojnë sa të stresuar jeni

Shikimi në sytë e një personi mund të tregojë se sa i stresuar është. Ky është raporti i një studimi të realizuar së fundmi. Shkencëtarët kanë zbuluar se madhësia e bebëzave ndryshon...

Trenat përplasen kokë më kokë

Globi

Trenat përplasen kokë më kokë

Të paktën 7 persona humbën dhe mbi 40 të tjerë mbetën të lënduar si pasojë e përplasjes së dy trenave në Turqi. Aksidenti i rëndë ndodhi në një stacion hekurudhor...

Sondazh

Nothing found!

Sondazh

Nothing found!